iStock_000047805432_Small-511x340

Starożytni mówili: „Jemy po to żeby żyć, a nie żyjemy po to żeby jeść”

Niestety często o tym zapominamy i w skrajnych przypadkach pojawiają się zaburzenia odżywiania. Pod terminem zaburzenia odżywania wyróżnić mozna dwa ważne i wyraźnie wyodrębnione zespoły w skład których wchodzą: jadłowstręt psychiczny(anoreksja) i żarłoczność psychiczna (bulimia)

Anoreksja to choroba przewlekła z tendencją do nawrotów, osoby chorujące mają zniekształcony obraz własnego ciała, widzą siebie nie tak szczupłymi jak chciały by być. Charakteryzuje się celową utratą wagi spowodowaną i utrzymaną przez pacjenta. Anorektyczki stosują wyparcie, nie mają świadomości, że są chore i że choroba ma wpływ nie tylko na nie, ich stan zdrowi a także na ich najbliższych. Będąc niedożywione osoby chore ryzykują życie. Krewnym i przyjaciołom trudno jest pojąć, że anoreksja to choroba psychiczna i aby się z niej wyleczyć nie wystarczy jeść. Do wyleczenia jest konieczna psychoterapia zaburzeń odżywiania. Zaburzona percepcja własnego ciała, ciągłe dążenie do idealnej sylwetki, głodówki, coraz to nowe sposoby na nie przyjmowanie pokarmów, niezadowolenie prowadzi do niewydolności nerek, zawałów i często śmierci głodowej. Powrót do zdrowia jest wyczerpujący, organizm od nowa uczy się funkcjonować prawidłowo. Pod okiem dobrego terapeuty i psychiatry taki powrót do zdrowia jest możliwy i udaje się 30-50 procent pacjentów.

Kolejnym z zaburzeń odżywiania jest bulimia, która koło anoreksji jest jedną z najpoważniejszych zaburzeń. Bulimia charakteryzuje się okresowymi napadami obżarstwa i nadmierną koncentracją na kontroli masy działa. Wiąże się to z poważna utratą elektrolitów w organizmie oraz do zaburzeń rytmu serca, osłabienia mięśni, padaczki, psucia się zębów. Następuje utrata masy ciała, bywa, że obie te choroby występują u jednej osoby w odstępie czasowym od paru miesięcy do paru lat. Dzięki psychoterapii zaburzeń odżywiania podobnie jak w przypadku anoreksji wyjście z choroby jest możliwe.
Można jeszcze wspomnieć o ostatnio pojawiającej się dolegliwości którą nazywamy ortoreksjią. Możemy o niej mówić wtedy kiedy pojawia się strach przed zjedzeniem czegokolwiek co nie jest ustalone w diecie narzuconej przez osoby chore , kiedy życie jest podporządkowane jedzeniu, kiedy relacje cierpią gdyż osoby nie wychodzą jeść na mieście bo nie mogą tego kontrolować . Często mają poczucie, ze nikt nie rozumie ich filozofii odżywiania w związku z czym każde zwrócenie uwagi może być odbierane jako atak przez bliskich . Kiedy osoby noszą swoje jedzenie na różne imprezy, może być to pierwszy sygnał choroby.

Sposobem na przestrzeganie ustaleń może być narzucanie systemu kar i nagród np. jeżeli schudną to mogą zjeść kawałek czekolady jeżeli nie to nie jem nic przez cały dzień . Nieustanne myślenie o diecie. Zakupy i przygotowanie właściwych posiłków staje się głównych celem życia. Dokładne czytanie etykiet, planowanie diet i mocne trzymanie się ich zasad, bywa tak, że kiedy pojawia się silny stres i napięcie to pojawiają się napady jedzenia a następnie poczucie winy i planowanie czego nie zjeść jutro za karę….

Warto pamiętać, że jedzenie nie zaspokoi naszych braków emocjonalnych. Jedzenie to często temat ucieczkowy, próba zagłuszania czegoś wewnątrz, która nie rozwiązuje problemu tylko go zagłusza. Jeżeli nie radzimy sobie z tym sami i myślenie o jedzeniu, strach przed przytyciem, napady obżarstwa zaburzają nasze codzienne funkcjonowanie to najwyższy czas na wsparcie psychologiczne.
Dobry psycholog po wysłuchaniu problemu zdiagnozuje zaburzenie, psycholog pomaga w odzyskaniu dobrego nastroju, równowagi psychicznej oraz w uzyskaniu motywacji do powrotu do zdrowia. Jeżeli to konieczne zaleci na psychoterapię. Dobry psychoterapeuta poprzez budowanie relacji i ustalenie celów prowadzi terapię tak aby osoba borykająca się z zaburzeniami odżywania przepracowała to co powoduje jej problemy i docelowo sama będzie potrafiła sobie radzić.
Obecnie można znaleźć wiele gabinetów psychologicznych w Katowicach i na terenie Śląska gdzie fachowcy udzielają pomocy.

Katarzyna Orlikowska
psychoterapeuta
Ośrodek Psychoterapii STREFA ROZWOJU

Źródło: Klasyfikacja zaburzeń psychicznych i zaburzeń zachowania w IDC 10